झापाका चियाबारी

धेरैलाई नेपाली चिया भन्नेबित्तिकै इलामका कुहिरोले ढाकिएका पहाड सम्झना आउँछ। तर देशको चियाको ठूलो हिस्सा तल झापामा, टेबलजस्तै समथर जमिनमा फल्छ, जहाँ बगानहरू छहारी रुखका लहरले छुट्याइएका काटिएका हरिया गलैंचाजस्ता देखिन्छन्।

यहाँ किन चिया?

झापा भारतको दार्जिलिङ र डुवर्सका चिया जिल्लाको ठीक सिमानापारि छ, र हावापानी पनि उस्तै न्यानो र ओसिलो छ। बीसौं शताब्दीको उत्तरार्धमा यहाँ बगान फैलिए, र आज धान, सुपारी र भुइँकटहरसँगै चिया जिल्लाको चिनारी बालीमध्ये एक हो।

के देखिन्छ

टिप्ने मौसममा श्रमिकहरू — धेरैजसो महिला — पिठ्युँमा डोको बोकेर लहरैलहर माथिका दुई पात र एउटा मुना टिप्दै हिँड्छन्। केही बगानमा साना कारखाना छन् जहाँ पात ओइलाइन्छ, बटारिन्छ र सुकाइन्छ; ताजा चियाको बास्ना सडकसम्मै आउँछ।

सम्मानपूर्वक घुम्ने

चियाबारी निजी र काम भइरहने ठाउँ हुन्। भित्र पस्नुअघि कार्यालय वा गेटमा सोध्नुहोस्, अनुमतिबिना श्रमिकको फोटो नखिच्नुहोस्, र पात नटिप्नुहोस्। फोटोका लागि बिहान सबेरै र साँझपखको उज्यालो सबैभन्दा सुन्दर हुन्छ।